Kerkuil

Zo herken je de soort

Veldkenmerken

1. Gezichtssluier groot en hartvormig, meestal wit
2. Kop en rug grijs of bruin, gevlekt
3. Staart kort, vrijwel vierkant
4. Ogen zwart

Man, vrouw en jonge vogel

Binnen dezelfde populatie is het mannetje doorgaans lichter en heeft het minder vlekken op de onderdelen dan het vrouwtje.

Geluid

De roep is scherp en langgerekt, als “shree”.

Waar en wanneer waargenomen

Kerkuil is waargenomen op 835 van de 8.171 vogelplekken die we volgen, in 83 landen en regio’s.

Waarnemingen per maand Noordelijk halfrond

Waar het vaakst waargenomen · Nederland

1. SchiermonnikoogNederland6 waarnemingen
2. OostvaardersplassenNederland5 waarnemingen
3. MeijendelNederland4 waarnemingen

Waar het vaakst waargenomen

1. Bempton Cliffs RSPB ReserveVerenigd Koninkrijk881 waarnemingen
2. Spurn Bird Observatory Recording AreaVerenigd Koninkrijk666 waarnemingen
3. Titchwell Marsh RSPB ReserveVerenigd Koninkrijk649 waarnemingen

Landen en regio’s met de meeste waarnemingen

Verenigd KoninkrijkSpanjePortugalZuid-AfrikaIsraëlNamibiëItaliëVerenigde Arabische Emiraten

eBird-waarnemingen via GBIF tot 2024-12-31. Een waarneming betekent dat iemand de soort heeft genoteerd; meer waarnemingen betekenen deels meer vogelaars, niet meer vogels.

Beschrijving

De kerkuil (Tyto alba) is een wijdverspreide uilensoort die bij voor­keur op zol­ders, in to­rens en ker­ken broedt. De soort wordt ook wel de gewone kerkuil genoemd, om hem te onderscheiden van de andere soorten in de familie van kerkuilen (Tytonidae). De kerkuil komt bijna overal ter wereld voor, behalve in de polen, woestijngebieden en bepaalde delen van Azië.

Fragment uit Wikipedia, CC BY-SA 4.0 · auteurs · Meer lezen op Wikipedia

Veelgestelde vragen