gęś łabędzionosa

Jak rozpoznać

Cechy rozpoznawcze

1. Przód szyi biały, kark rdzawobrązowy, z wyraźną granicą.
2. Dziób długi i czarny, tworzy z czołem linię prostą.
3. Wąski rdzawobiały pierścień u nasady dzioba.
4. Wierzch ciała szarobrązowy, obrzeżenia piór płowe; nogi ciemnopomarańczowożółte.

Samiec, samica i młode

Samiec zwykle większy i bardziej masywny; ptak młodociany ciemniejszy, bez białego paska u nasady dzioba i ciemnych kresek na brzuchu.

Głos

W locie wydaje typowy gęsi głos, przeciągły i wznoszący się.

Podobne gatunki

gęś białoczelna

gęś łabędzionosa ma cały czarny dziób i bardzo mało bieli na czole, jedynie cienki biały pierścień u nasady dzioba.

gęś mała

gęś łabędzionosa ma cały czarny dziób i bardzo mało bieli na czole, jedynie cienki biały pierścień u nasady dzioba.

Gdzie i kiedy jest notowany

gęś łabędzionosa – notowano w 563 z 8 171 śledzonych przez nas miejsc obserwacji, w 35 krajach i regionach.

Zapisy według miesięcy Półkula północna

Aby nie niepokoić tego ptaka, nie podajemy dokładnych miejsc.

Kraje i regiony z największą liczbą zapisów

ChinyStany ZjednoczoneMongoliaPortugaliaKorea PołudniowaSerbiaNiemcyKanada

Zapisy eBird przez GBIF do 2024-12-31. Zapis oznacza, że ktoś umieścił gatunek na liście; więcej zapisów to częściowo więcej obserwatorów, a nie więcej ptaków.

Opis

Gęś łabędzionosa, inne nazwy: gęś łabędziowa, gęś garbonosa, gęś chińska, gęś gwinejska, gęś trąbiąca, suchonos (Anser cygnoides) – gatunek dużego, wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący Mongolię, wschodnią Rosję i północne Chiny. Zimuje głównie na południu i wschodzie Chin, gdzie też została udomowiona ok. X w. p.n.e., dając początek chińskiej gęsi domowej, powszechnie hodowanej w krajach azjatyckich i w Rosji.

Fragment z Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · autorzy · Czytaj więcej w Wikipedii

Pytania