uhla (zwyczajna)

Melanitta fusca (Linnaeus, 1758)

51–56 cmDługość ciała97 cmRozpiętość skrzydeł1,8 kgMasa ciała

Samiec jest lśniąco czarny, z dużą białą plamą na skrzydle i małą białą plamą za okiem.

Szczyt obserwacji: styczeń i październik · Najwięcej obserwacji w: Wielka Brytania, Norwegia, Polska

Narażony

Jak rozpoznać

Cechy rozpoznawcze

Samiec cały lśniąco czarny, z dużą białą plamą na skrzydle.
Samiec z małą białą plamą za okiem.
Dziób samca z pomarańczową barwą.
Szyja gruba, dziób długi i szeroki, koniec ogona spiczasty.

Samiec, samica i młode

Samica bardziej brązowa i przygaszona od samca, jej pióra nie mają takiego połysku.

Gdzie i kiedy jest notowany

uhla (zwyczajna) – notowano w 378 z 8 171 śledzonych przez nas miejsc obserwacji, w 44 krajach i regionach.

Zapisy według miesięcy Półkula północna

Aby nie niepokoić tego ptaka, nie podajemy dokładnych miejsc.

Kraje i regiony z największą liczbą zapisów

Wielka Brytania Norwegia Polska Szwecja Czechy Dania Finlandia Niemcy

Zapisy eBird przez GBIF do 2024-12-31. Zapis oznacza, że ktoś umieścił gatunek na liście; więcej zapisów to częściowo więcej obserwatorów, a nie więcej ptaków.

Opis

Uhla (zwyczajna) (Melanitta fusca) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący Eurazję. Narażony na wyginięcie.

Fragment z Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · autorzy · Czytaj więcej w Wikipedii

Pytania

Jak duży jest uhla (zwyczajna)?

Gatunek: uhla (zwyczajna) – długość ciała ok. 51–56 cm, rozpiętość skrzydeł 97 cm, masa ciała ok. 1,8 kg.

Gdzie występuje uhla (zwyczajna)?

Zasięg lęgowy: Kraina palearktyczna: północna Europa od Norwegii do rzeki Jenisej (środkowa Syberia) i północnego wschodu Kazachstanu, także Turcja i Gruzja. Najczęściej notowany: Wielka Brytania, Norwegia i Polska.