bogatka (zwyczajna)

Jak rozpoznać

Cechy rozpoznawcze

1. Głowa i szyja czarne, policzki białe
2. Pierś jaskrawożółta, pośrodku jeden czarny podłużny pas
3. Grzbiet oliwkowy, skrzydła niebieskoszare z białym paskiem na skrzydle
4. Ogon niebieskoszary, zewnętrzne końce białe

Samiec, samica i młode

Samica ogólnie ciemniejsza, z mniej intensywną czernią śliniaka i jaśniejszym, węższym, niekiedy przerywanym paskiem pośrodku brzucha; ptak młodociany przypomina samicę, kark i szyja ciemne oliwkowobrązowe.

Głos

Do 40 rodzajów głosów i śpiewu; jeden z najbardziej znanych to “teacher, teacher”, często porównywany do skrzypiącej taczki, służący oznaczaniu terytorium.

Gdzie i kiedy jest notowany

bogatka (zwyczajna) – notowano w 1 420 z 8 171 śledzonych przez nas miejsc obserwacji, w 70 krajach i regionach.

Zapisy według miesięcy Półkula północna

Gdzie notowany najczęściej · Polska

1. Hel – CypelPolska1 472 zapisy
2. Kazimierz Górniczy – SosnowieckaPolska1 152 zapisy
3. Osowiec FortressPolska583 zapisy

Gdzie notowany najczęściej

1. Amwell HMWT NRWielka Brytania6 996 zapisów
2. Jerusalem Bird ObservatoryIzrael5 482 zapisy
3. Titchwell Marsh RSPB ReserveWielka Brytania4 786 zapisów

Kraje i regiony z największą liczbą zapisów

Wielka BrytaniaHiszpaniaNiemcyPortugaliaCzechyIzraelFrancjaPolska

Zapisy eBird przez GBIF do 2024-12-31. Zapis oznacza, że ktoś umieścił gatunek na liście; więcej zapisów to częściowo więcej obserwatorów, a nie więcej ptaków.

Opis

Bogatka (zwyczajna), sikora bogatka (Parus major) – gatunek małego, częściowo wędrownego ptaka wróblowego z rodziny sikor (Paridae). Jest to gatunek szeroko rozpowszechniony i pospolity w całej Europie, na Bliskim Wschodzie, w Azji Środkowej i na wschód przez Palearktykę do rzeki Amur, na południe do części Afryki Północnej, gdzie na ogół zamieszkuje każdy rodzaj lasu. Większość bogatek nie migruje, z wyjątkiem bardzo surowych zim.

Fragment z Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · autorzy · Czytaj więcej w Wikipedii

Pytania