bekas syberyjski

Jak rozpoznać

Cechy rozpoznawcze

1. Dziób długi, prosty i ciemny, nogi krótkie, zielonoszare
2. Ciemny pasek oczny, z jednym jasnym pasem powyżej i jednym poniżej
3. Wierzch ciała rdzawy, cętkowany, na grzbiecie kremowobiałe pasy
4. Pierś rdzawożółta z pasami, brzuch biały

Samiec, samica i młode

Płcie podobne; ptaki niedojrzałe różnią się tylko nieznacznie szczegółami upierzenia.

Głos

Zwykle słabe “squik”; samiec podczas pokazów wydaje głośne, powtarzane “tcheka”.

Podobne gatunki

(bekas) kszyk

Gatunek (bekas) kszyk ma dłuższy dziób i ogon; ten gatunek ma tępsze końce skrzydeł, nie ma białej krawędzi spływu i po spłoszeniu leci bardziej prostoliniowo.

Gdzie i kiedy jest notowany

Szczyt obserwacji: grudzień–marzec · Najwięcej obserwacji w: Indie, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Tajlandia

bekas syberyjski – notowano w 570 z 8 276 śledzonych przez nas miejsc obserwacji, w 33 krajach i regionach.

Zapisy według miesięcy Półkula północna

Gdzie notowany najczęściej

1. Private estate near Green MubazzarahZjednoczone Emiraty Arabskie1 544 zapisy
2. Bundala NPSri Lanka475 zapisów
3. Pangkalan KerinciIndonezja429 zapisów

Kraje i regiony z największą liczbą zapisów

IndieZjednoczone Emiraty ArabskieTajlandiaSri LankaKambodżaChinyNepalIndonezja

Zapisy eBird przez GBIF do 2024-12-31. Zapis oznacza, że ktoś umieścił gatunek na liście; więcej zapisów to częściowo więcej obserwatorów, a nie więcej ptaków.

Opis

Bekas syberyjski (Gallinago stenura) – gatunek średniej wielkości wędrownego ptaka z rodziny bekasowatych (Scolopacidae), podrodziny słonek (Scolopacinae). Tereny lęgowe położone są w północno-środkowej i wschodniej Rosji oraz w Azji Środkowej, od Uralu na zachodzie po Morze Ochockie na wschodzie, do szerokości około 70°N na północy i między 58°N i 60°N na południu. Zimowiska ciągną się na obszarze Azji Południowej i Południowo-Wschodniej.

Fragment z Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · autorzy · Czytaj więcej w Wikipedii

Pytania