bekas górski

Gallinago solitaria Hodgson, 1831

≈32 cmDługość ciała54 cmRozpiętość skrzydeł140 gMasa ciała

Krępy, niski ptak wbijający długi, prosty dziób w błoto.

Szczyt obserwacji: styczeń–luty · Najwięcej obserwacji w: Chiny, Korea Południowa, Japonia

Najmniejszej troski

Jak rozpoznać

Cechy rozpoznawcze

Dziób długi i prosty, rdzawoczarny
Twarz biaława
Pierś imbirowordzawa, brzuch biały
Na bokach rdzawe poprzeczne prążki

Samiec, samica i młode

Upierzenie płci podobne, samica przeciętnie większa.

Głos

Przy zrywaniu się do lotu wydaje ochrypłe “kensh”, a podczas pokazów “chok-a-chok-a”, niosące się bardzo daleko.

Gdzie i kiedy jest notowany

bekas górski – notowano w 79 z 8 171 śledzonych przez nas miejsc obserwacji, w 10 krajach i regionach.

Zapisy według miesięcy Półkula północna

Gdzie notowany najczęściej

Pocheon – Korea National Arboretum/Gwangneung ForestKorea Południowa194 zapisy
Nakashibetsu – Yoroushi Hot SpringJaponia103 zapisy
Juli VillageChiny59 zapisów

Więcej miejsc

JieguChiny34 zapisy
Thimpu Sewage LagoonsBhutan33 zapisy
JilakouChiny22 zapisy
[Dushanbe – Karamov Bridge over Varzob River]Tadżykistan19 zapisów
ZhujiawanChiny15 zapisów
St. Paul IslandStany Zjednoczone14 zapisów
PelelaBhutan13 zapisów

Kraje i regiony z największą liczbą zapisów

Chiny Korea Południowa Japonia Bhutan Tadżykistan Mongolia Stany Zjednoczone Nepal

Zapisy eBird przez GBIF do 2024-12-31. Zapis oznacza, że ktoś umieścił gatunek na liście; więcej zapisów to częściowo więcej obserwatorów, a nie więcej ptaków.

Pytania

Jak duży jest bekas górski?

Gatunek: bekas górski – długość ciała ok. ≈32 cm, rozpiętość skrzydeł 54 cm, masa ciała ok. 140 g.

Gdzie występuje bekas górski?

Zasięg lęgowy: Kraina palearktyczna: górskie mokradła środkowej, wschodniej części Krainy palearktycznej: góry Ałtaj i Tienszan od środkowo-południowej części Rosji, północnego wschodu Kazachstanu, północnego zachodu Sinciangu i północy Mongolii na wschód do Kamczatki i północnego wschodu Chin. Najczęściej notowany: Chiny, Korea Południowa i Japonia.

Kiedy najlepiej zobaczyć ten gatunek: bekas górski?

W śledzonych przez nas miejscach obserwacji notuje się go najczęściej w miesiącach: styczeń i luty (półkula północna).

Czy bekas górski jest zagrożony wyginięciem?

Według Czerwonej Listy IUCN gatunek: bekas górski ma kategorię: Najmniejszej troski.

Czym żywi się bekas górski?

Główny pokarm: Ryby, krewetki i małże.

Do jakiej rodziny należy bekas górski?

Należy do rodziny: Bekasowate (Scolopacidae), rząd: Siewkowe (Charadriiformes).

W skrócie

Długość ciała: ≈32 cm
Rozpiętość skrzydeł: 54 cm
Masa ciała: 140 g
Środowisko: Mokradła
Pokarm: Ryby, krewetki i małże
Tryb życia: Aktywny na ziemi
Wędrówki: Wędrowny
Ochrona: Najmniejszej troski

Więcej pomiarów

Skrzydło: 160 mm
Ogon: 64 mm
Dziób: 76 mm
Skok: 33 mm

Średnie z zestawu danych AVONET; długość ciała z atlasów terenowych, jeśli jest dostępna.

Zasięg

Kraina palearktyczna: górskie mokradła środkowej, wschodniej części Krainy palearktycznej: góry Ałtaj i Tienszan od środkowo-południowej części Rosji, północnego wschodu Kazachstanu, północnego zachodu Sinciangu i północy Mongolii na wschód do Kamczatki i północnego wschodu Chin

Zasięg lęgowy, Światowa Lista Ptaków IOC 15.2 · Przetłumaczone przez Bird Album z angielskiego oryginału z pomocą AI.

Podgatunki · 2

Gallinago solitaria solitaria Altai and Tien Shan mts. from sc Russia, ne Kazakhstan, nw Xinjiang and n Mongolia | non-breeding: montane e Kazakhstan to e Afghanistan, Himalayas, n se Asia and wc China
Gallinago solitaria japonica ne China to Kamchatka | non-breeding: se China, Korean Pen., n, c Japan and Sakhalin and Amurland (se Russia)